تماس با ما   صفحه اصلي   نقشه سایت   انگليسي   العربيه   اردو  
نسخه چاپي


بخش پایانی/قائم مقام وزارت کشور در امور اجتماعی و فرهنگی:

5 استان کشور در اولویت مناطق حاد آسیب های اجتماعی قرار دارند



آسیب های اجتماعی در همه ابعاد زیان های جبران ناپذیری را بر جوامع وارد می کند. در سال های اخیر توجه به مسئله آسیب های اجتماعی و پیشگیری ازآن ها در کشور از مطالبات جدی و مستمر مقام معظم رهبری(مدظله العالی) بوده است و بارها در دیدار با مسئولین بر حل آن ها تاکید کرده اند.اهییت و ضرورت پرداختن به مسئله آسیب های اجتماعی از سوی دستگاه های مرتبط با این موضوع تا بدان حد بوده که کلیه دستگاه های مرتبط به ریاست شورای اجتماعی وزارت کشور موظف به ارائه گزارش های مستمر در هر شش ماه یک بار به ایشان شده اند و آخرین گزارش در این خصوص نیز به زودی در ششم آبان ماه ارائه خواهد شد. بدین منظور مرکز خبر شورای عالی انقلاب فرهنگی در خصوص این آسیب ها ، اولویت ها،راهکارها و نتایج بررسی ها در گزارش مذکور با آقای تقی رستم وندی"قائم مقام وزیر کشور در امور اجتماعی و فرهنگی" مصاحبه ای داشته است که مشروح بخش سوم آن در پی خواهد آمد:

مفاسد اخلاقی در این گزارش  شامل چه ناهنجاری هایی است و چه ابتکار عملی برای حل آن در نظر گرفته شده است ؟
مفاسد اخلاقی انواع مختلفی می تواند داشته باشد از بدحجابی هنجارشکن می توان در نظر گرفته شود تا جرایم جنسی و مثلا مصرف مشروبات الکلی و بی بندو باری هایی که زیر شاخه مفاسد اخلاقی هستند. یک بخشی از آن مسائل، زیربنایی و فرهنگی است که به نظام ارزشی باز می گردد. در بحث عفاف و حجاب کارهای فرهنگ سازی باید صورت گیرد یک بخشی از آن هم برخورد های انتظامی است وقتی شاهد این هستیم که برخی از اطراف بی توجه به قوانین کشور و یا از روي قانون ستیزی و عناد و دین ستیزی و... هنجارشکنی می کنند و می خواهند بی حجابی را گسترش دهند یا ترویج کنند، اینجا برخود انتظامی باید صورت بگیرد و یا مصرف مشروبات الکلی، حمل و فروشش در قانون ممنوع است و نیروی انتظامی موظف به برخورد است که در تمام دنیا هم این چنین است و ممنوعیت های خاصی برای مصرف مشروبات الکلی وجود دارد حتی در حوزه استعمال دخانیات كشورهاي توسعه يافته بیشتر از ما محدودیت اعمال کردند يا حتی در بحث جرایم جنسی اخیرا کشور سوئد بحث روسپیگری و فحشا را ممنوع کرده است و چند کشور دیگر مثل نروژ، فنلاند، رومانی هم به تبع از آن دارند این مسیر را می روند.
در حوزه مفاسد اخلاقی دستگاه های مختلفی فعالند در حوزه انتظامی ناجا مهم ترین دستگاهی است که فعال است و در حوزه های فرهنگی سازی و بحث نظام ارزشی، ما ستاد امر به معروف و نهی از منکر را در کشور داریم و در زمینه پیشگیری و فرهنگ سازی نظام آموزشی و سازمان تبلیغات، صدا و سیما، وزارت فرهنگ و ارشاد فعال هستند. متاسفانه در یک جمع بندی کلی باید بگوییم در حوزه مفاسد اخلاقی و یا ارزشهایی مثل عفاف و حجاب در حد ایده ال و انتظاری که می رود فعالیت هایمان نتوانسته مثمر ثمر باشد و به رغم اینکه دستگاه ها مشغول هستند ولی آن هم افزایی، انسجام و یکپارچگی لازم وجود ندارد.
آیا این عدم موفقیت به علت موازی کاری سازمان ها و نهادهای درگیر است یا نبود یک مرکز فرماندهی ثابت یا مشکلات عمیق دیگر؟ خصوصا در زمینه عفاف و حجاب با وجود اين همه توافق نظر و طرح شاهد اثر بخشي نيستيم؟
شاید باید یک مقدار وسیع تر و عمیق تر به این مسائل نگاه کنیم وقتی در کشور این ایده مطرح شدکه درگیر یک جنگ نرم و در معرض یک تهاجم فرهنگی هستیم واقعا کسی به عمق این ایده پی نبرد و در حد و اندازه این خطر و تهدید بزرگ در کشور سرمایه گذازی نشد و حتی از این دولت به آن دولت و از اين مسئول وزارت خانه تا آن مسئول وزارت خانه فهم و درک های متفاوتی از بحث جنگ نرم، شبیخون فرهنگی در کشور وجود دارد و در یک میدانی با این شدت بدیهی است که ما دچار ضعف و نخوت شویم.
این نکته را از این باب گفتم که باید به عمق درگیری خودمان با فرهنگ مبتذلی که همه ارکان فرهنگی ما،خانواده و آینده جوانان را تهدید می کند درک کنیم و تا عمق تهدید را درک نکنیم امکانات خود را بسیج نمی کنيم.
لذا در بحث نبرد فرهنگی یا جنگ فرهنگی که با فرهنگ مبتذل غربی داریم بايد اول عمق تهدید را درک کنیم، دوم؛ متوجه فنون و تکنیک های پیچیده مهاجم باشیم وسوم در داخل کشور انسجام فرهنگی خود را در زمینه سیاست گذاری اقدامات حفظ کنیم و نهایتا به اندازه عمق تهدید بتوانیم سرمایه گذاری و اقدام کنیم و نیروی انسانی تربیت کنیم و ساختارهای لازم و امکانات لازم را فراهم کنیم. ما هم چنان که در مبارزه با تروریسم خون می دهیم و سرداران بزرگی در آن حوزه فعال اند درحوزه جنگ نرم هم باید به همین نحوه سازماندهی کنیم، ژنرال های بزرگ فرهنگی این حوزه باشند و مردم هم خود احساس مسئولیت کنند و به این حوزه ورود پیدا کنند.
من از شما می پرسم در سینمای ایران اگر مقایسه کنیم با خروجی های سینمای غرب، هالیوود،بالیوود و جاهای دیگر، سینمای ایران در حوزه عفاف و حجاب چقدر توفیق داشته است؟ اگر نگوییم در برخی موارد آسیب زا بوده است توفیقاتش اندک بوده است. حتی رسانه ملی ما در حوزه عفاف و حجاب چه میزان در الگوسازی از بانوانی که توفیقاتی در حوزه های علمی، فرهنگی، اقتصاد داشتند و حتی توانستند از دایره کشور بیرون بروند و فعالیت هایشان منطقه ای و جهانی شناخته شود،عمل كرده است؟ چقدر در الگوسازی عفاف توفیق پیدا کردیم که اكنون انتظار داریم در حوزه آسیب هاي مرتبط به این حوزه توفیق داشته باشیم؟ یا مقام معظم رهبری(مدظله العالي) می فرمایند "حوزه های علمیه در پاسخگویی به شبهات دچار تاخیرند"، در حوزه عفاف و حجاب شبهات زیادی داریم و برای نسل جوان چه میزان توانستیم شبه زدایی کنیم؟
من ریشه اصلی را در ساده نگری و کم گرفتن تهدید فرهنگی بیرونی در نظر می گیرم و اگر به اندازه کافی اهمییت می دادیم و خلاقیت و نو آوری را بسیج می کردیم آسیب ها بسیار کمتر می شدند.
وزارت کشور اين تصميم يا اختيار را ندارد كه از آسیب شناسی عفاف و حجاب فراتر رفته و اقدامات عملی تری داشته باشد؟
وزارت کشور یک ستادی دارد به اسم ستاد صیانت از حریم امنیت عمومی و شهروندی و حجاب و عفاف كه از سال 87 متولی آن شد و تا قبل از آن وزارت ارشاد و شوراي فرهنگ عمومی متولی آن بودند. آنچه که ما در مورد مفاسداخلاقی و ذیل آن عفاف و حجاب می گوییم خیلی فراتر از ستادی است که صرفا کار درون وزارت خانه ای انجام می دهد این یک کار ملی است یعنی تمام دستگاه های فرهنگی. وزارت کشور یک وزارت فرهنگی به معنای اخص تلقی نمی شود.
بحث عفاف و حجاب یک کار فرهنگی است از این جهتش در اختیار وزارت کشور قرار گرفته است این ستاد وزارت کشور در کل کشور با تمام استانداری ها، فرمانداری ها یک شبکه ساختاری دارد. منتهی کار اصلی باید از طریق وزارت خانه ها در استان ها باشد، بحث عفاف و حجاب یک بحث اداری و وزارت خانه ای نیست و مهم تر از همه ذات و جوهره فرهنگی آن باید در نظر گرفته شود و دستگاه های فرهنگي كشور در این زمینه کار آمد باشند.
آخرین اولویت آسیب های اجتماعی مناطق بحرانی است. وضعيت و اقدامات انجام شده آن را تشریح کنید.
مناطق حاد و بحرانی اجتماعی با مناطق کمتر توسعه یافته اقتصادی در کشور می توانند یک هم پوشانی هایی داشته باشند ولی الزاما يكي نیست که هر جایی را که می گوییم شاخص های آسیب های اجتماعی در آن جا بالاست حتما منطقه عقب افتاده اقتصادی باشد ولی حتما هم پوشانی دارد.
در یک بررسی اولیه حدود 30 شهرستان احصا شده با تقاطع دادن آمارهایی که مرتبط با آسیب های اجتماعی است و بعضا زمینه های اقتصادی و فقر و بیکاری و... از 30 شهرستان شناسایی شده 11 شهرستان به عنوان پایلوت انتخاب شده است كه در پنج استان کشور هستند؛ سیستان و بلوچستان، کرمان، لرستان، کرمانشاه و آذربایجان غربی.
بخش عمده ای از فعالیت هایی که باید انجام شود در همین استان های سيستان و بلوچستان و کرمان است و الان هم شاهد اقدامات خوبی هستیم مثلا در کرمان در شهرستان هاي جنوبی بنیاد مستضفان، بنیاد علوی، بنیاد برکت اقدامات خوبی در سال گذشته و امسال در حوزه محرومیت زدایی و ایجاد اشتغال داشتند تا زمینه های بروز آسیب ها در آن جا کاهش یابد. در کمیسیون اجتماعی دولت هم یک پیش نویسی برای واگذاری اختیارات بیشتر به استانداران در این 11 شهرستان در دست بررسی است که انشالله به زودی اگر آن هم تصویب شود اختیارات خوبی به استاندارن داده می شود.
چقدر از ظرفیت های مردمی در حل بحران های اجتماعی می توان بهره برد و آیا وزارت کشور از این قضیه استفاده می کند ؟
بله؛خیلی زیاد اتفاقا اواخر آبان ماه همایشی را در استان یزد خواهیم داشت با مجموعه ای از خیریني که اعلام آمادگی کردند در حوزه آسیب های اجتماعی فعال باشند. الان هم در کشور سازمان های مردم نهادی هستند که در حوزه اعتیاد، طلاق، خانواده فعالند اما بعد از ابلاغ سیاست های جدید در اردیبهشت ماه بیشتر به این سمت رفتیم که خیرین ورود پیدا کنند به بحث حمایت های مادی و معنوی در مقابله با بحث آسیب های اجتماعی و هم الگوهای محله محوری گسترش يابد، یعنی مردم خودشان در هر محله ای بتوانند از طریق جلسات و نشست هایی با امام جماعت مسجد و يا متولیان مدارس و پیش کسوتان و معتمدان محل مسائل را حل كنند و امروزه در شهر تهران با الگوی سرای محله ها تجربه نشان داده مشارکت مردم می تواند بسیاری از آسیب ها را کاهش دهد چون آن ها شناخت بهتری از خانواده های در معرض آسیب و یا آسیب دیدگان محله های خود دارند و این مشارکت مردم اگر نگوییم می تواند نقش بیشتری از اقدامات دولتی داشته باشد حتما به همان اندازه می تواند موثر باشد.
كد خبر:38503
منبع خبر:دبیرخانه شورای عالی انقلاب فرهنگی
تاريخ خبر:1395/08/08