تماس با ما   صفحه اصلي   نقشه سایت   انگليسي   العربيه   اردو  
نسخه چاپي

اصول


اصول زير بر نقشه مهندسي فرهنگي و تحقق و اجراي فرهنگ مطلوب، حاكم است:

1. اصل دين‎ مداري
مباني، ارزش‎ها، اخلاق و احکام اسلام ناب محمدي(ص) بر فرهنگ و فرايند طراحي، تدوين، اجرا و ارزيابي مهندسي و مديريت فرهنگي كشور حاكم مي‌باشد. اين اصل بر ساير اصول اين سند حاكم است.

2. اصل فرهنگ‏ محوري
مؤلفه‌هاي فرهنگ اسلامي بايد بر همه شئون و مناسبات جامعه در عرصه‌هاي فرهنگي، اجتماعي، سياسي، اقتصادي، مديريتي، قضايي و امنيتي حاكم شود.

3. اصل عدالت
استفاده همگان از فرصت‌ها، امكانات و خدمات فرهنگي و انجام فعاليت‎هاي فرهنگي متناسب با استعدادها، نيازها و ظرفيت‌ها در همه عرصه‏ ها و سطوح رعايت شود.

4. اصل هدايت و راهبري
دولت اسلامي بايد ضمن پرهيز از تصدي‏گري غيرضرور، نقش اساسي خود را در هدايت و راهبري، نظارت و حمايت از فعاليت‏هاي فرهنگي تقويت نمايد.

5. اصل تعاون و مشارکت مردمي
زمينه‌سازي و حمايت از مشاركت حداكثري مردم و نهادهاي مردمي در فعاليت‌هاي فرهنگي بايد فراهم شود.

6. اصل آينده ‏نگري و آينده ‏نگاري
رصد، تبيين و ترسيم تحولات فرهنگي به منظور برنامه‌ريزي براي تحقق آينده مطلوب با الهام از جامعه مهدوي انجام مي‌شود.

7. اصل جامعيت
مهندسي فرهنگي، جامع‎نگر بوده و بايد ناظر بر تمامي ابعاد، سطوح، لايه‎ها، رده‏ها، مراحل و ارکان فرهنگ ملي و فراملي باشد.

8. اصل انسجام و هماهنگي
عناصر و فرايند مهندسي و مديريت فرهنگي بايد برخوردار از «نظم، جهت‏گيري، سازگاري و هم‌افزايي دروني و بيروني» باشد.

9. اصل تعامل مؤثر
ضمن تأكيد بر هويت و استقلال فرهنگ اسلامي، تعامل و تبادل فرهنگي بين دستگاه‏هاي داخلي و خارجي بايد تعالي‏بخش باشد.

10. اصل تدريج
ارزش‎هاي مطلوب فرهنگي بايد بر اساس اهداف مرحله‏اي و با توجه به اقتضائات و شرايط زمان و مکان در فرآيندي هدفمند تحقق يابد.

11. اصل کارآمدي
نظام فرهنگي کشور بايد توانمندي عينيت‌ بخشيدن به اهداف مطلوب فرهنگي را داشته باشد.

12. اصل خلاقيت و نوآوري
براي شکوفايي و تعالي فرهنگي، بايد راه‏هاي نو و مؤثر ابداع و به‌کار گرفته شود.

13. اصل تأمين منابع و هدايت سرمايه‌ها
تأمين سرمايه‎هاي انساني و مادي مورد نياز براي حوزه فرهنگ و گسيل هدفمند اين سرمايه‏ها در ساير حوزه‏ها بايد با رويکرد فرهنگي صورت گيرد.

14. اصل اعتدال و عقلانيت
دوري از تحجر، جزم‌انديشي و تعصب بي‌جا، شعارزدگي، سطحي‌گرايي و ظاهرگرايي، عوام‌زدگي و خرافه‌گرايي در فرهنگ، ضروري است.