تماس با ما   صفحه اصلي   نقشه سایت   انگليسي   العربيه   اردو  
نسخه چاپي

ارزش ها


1. «تعقل»
عقل، حجت دروني و يکي از بسترهاي جريان حجت بيروني(وحي) است که به‌کارگيري آن موجب شکوفايي حيات طيبه در ابعاد فردي، خانوادگي و اجتماعي مي‏شود.
1-1. عقلانيت اسلامي
به معناي تعالي عقل در پناه دين اسلام و بنيادي‌ترين هسته فرهنگ و تمدن اسلامي و معيار تعاملات فرهنگي جامعه اسلامي با ساير جوامع است.
1-2. حکمت سياسي
در حکمت سياسي عقلانيت اسلامي، پشتوانه نظري و عملي اقتدار و استقلال نظام سياسي بوده و معيار تعاملات در عرصه‌هاي داخلي و بين‌المللي است.
1-3. بصيرت اجتماعي
عقلانيت اسلامي، پشتوانه ارتباطات منطقي و منسجم فردي، سازماني و اجتماعي در جامعه اسلامي، عامل تشخيص بهنگام و مبناي هم‌گرايي و حضور هوشمندانه در مقابل جبهه کفر و نفاق است.
1-4. تدبير معيشت
عقلانيت اسلامي، مبناي تأمين معاش حلال، پاک و عادلانه و عامل تعالي معنويت و انگيزه‏هاي الهي در اقتصاد است.

2. «ايمان»
ايمان، باور مبتني بر معرفت و محبت نسبت به «خدا، غيب، صفات و عدل الهي، فرشتگان، انبياء، کتاب‏هاي آسماني، امامان و معاد» است که در قلب، زبان و عمل تجلي مي‏يابد.
2-1. توحيدمحوري
نگاه به جهان به عنوان مجموعه‎ واحد و بهم پيوسته، با درک حضور باري تعالي و تعميق معرفت و محبت به او در باورها، ارزش‏ها، رفتارها و نمادهاي فردي- اجتماعي، جهت‏دهنده همه عرصه‏ هاي زندگي به سوي حيات جاودانه اخروي بر مبناي وحي الهي، حق‎گرايي و عامل توکّل و اعتماد به خداي متعال و تفويض امور به اوست.
2-2. ولايت‌مداري
ولايت‌مداري، تجلي ولايت و حاکميت خدا، استمرار ولايت پيامبر اعظم(ص) و ائمه معصومين(ع) در عرصه حيات سياسي و اجتماعي، معيار مشروعيت، عامل اقتدار نظام سياسي، مدار وحدت و انسجام، حضور عاشقانه امّت اسلامي در پاسداري از مرزهاي اعتقادي، جغرافيايي و... و پشتوانه‏ تبعيت مؤمنانه و مبتني بر محبّت از امام امّت است.
2-3. مهرورزي
منشأ الفت، اخوت، انسجام اجتماعي، نوع‏دوستي، عامل استحکام و توسعه ارتباطات بين مردم، اقوام، مناطق مختلف و پيروان مذاهب است.
2-4. عدالت
منشأ توازن و مواسات در سطوح مختلف فردي و اجتماعي و مبناي برخورداري آحاد جامعه از فرصت‎هاي برابر است.

3. «اخلاق»
ملکات پسنديده‏اي که از طريق تزکيه و خودسازي و با انگيزه الهي در رفتار انسان تجلي مي‏يابد و تعالي‎بخش انديشه و عمل اسلامي در جامعه ديني است.
3-1. تقوا
خاستگاه رشد و تعالي فضايل، رعايت واجبات و ترک محرمات، سبب خروج فرد و جامعه از دشواري‏ها و مبناي کرامت انساني نزد خداوند است.
3-2. عزت و مدارا
عزت: استقلال و سربلندي جامعه اسلامي و ايماني در انديشه و عمل که مستلزم تعامل سازنده با جامعه خودي و مقاومت و پايداري در مقابل استکبار و دشمنان جامعه اسلامي است.
مدارا: محبت و همگرايي با آحاد جامعه اسلامي و دوستداران انقلاب اسلامي که مستلزم تحمل ديدگاه‏ هاي متفاوت و بهره‏مندي از همه توانمندي‏ هاست.
3-3. کرامت
پاسداشت حرمت و مقام والاي انساني نسبت به خويش و ديگران که مبتني بر استعداد خلافت الهي است.
3-4. انفاق و ايثار
ترجيح منافع ديگران و مصالح جامعه بر منافع فردي و گروهي و صرف امکانات خود براي ايفاي مسئوليت الهي و انساني.

4. «علم»
معرفت، بصيرت و آگاهي نسبت به حقايق و واقعيات عالم هستي است که از طريق وحي، عقل و تجربه به دست مي‏آيد.
4-1. معرفت ديني
شناخت عقايد، احکام و اخلاق بر اساس اسلام ناب محمدي(ص) که جهت‏ دهنده و تعالي‏ بخش علوم و معارف بشري است.
4-2. معرفت هويتي
خودشناسي و آگاهي تاريخي و اجتماعي و بصيرت سياسي که موجب اعتماد و خودباوري ملي و توانايي تحليل موقعيت ملي و جهاني و نگرش مطلوب مي‏گردد.
4-3. دانش‌هاي تخصصي و مهارت ارتباطي
شناخت نظام ارتباطي و آداب معاشرت اسلامي و توانايي تعامل و رفتار بر اساس آن در ساختار مناسبات اجتماعي، خانوادگي، سازماني، ملي و جهاني است.
4-4. دانش‌هاي تخصصي و مهارت حرفه‏اي
دانش و مهارت به‌کارگيري اصول و قواعد اسلامي و علمي معتبر در جهت توليد ثروت حلال، پيشرفت دانش‏بنيان، توانمندي اقتصادي، افزايش بهره‏وري و ترويج اشتغال مفيد است.

5. «عمل»
فعاليت‏هاي فردي و اجتماعي، مادي و معنوي، در عرصه‏ هاي مختلف فرهنگي، اجتماعي، سياسي و اقتصادي است که با انگيزه الهي تحقق و با مجاهدت مؤمنانه ارتقا مي‏يابد.
5-1. امر به معروف و نهي از منکر
دعوت و امر به نيکي و بازداشتن از بدي به عنوان وظيفه همگاني در تمام عرصه‏ها و سطوح اجتماعي است.
5-2. مردم‏سالاري
حضور و مشارکت مردم در اداره جامعه با راهبري ولايت فقيه که بر مبناي مشروعيت الهي و مقبوليت مردمي استوار است.
5-3. انضباط اجتماعي
قانون‏مداري و رعايت نظام اخلاقي و حقوقي در تعاملات و مناسبات اجتماعي است.
5-4. کار و تلاش
پشتکار، سخت‏کوشي و فعاليت جهادي به منظور ايجاد ارزش افزوده براي اعتلا و ارتقاي کارآمدي نظام اسلامي و رفاه عمومي است.